Manastir Beočin

Manastir Beočin pripada Eparhiji Sremskoj i jedan je od najposećenijih manastira na Fruškoj Gori.

Nalazi se u blizini sela Beočin, nedaleko od Novog Sada. U manastirskoj crkvi se nalazi čudotvorna ikona Majke Božije i mošti Svetog Vladike Varnave Nastića, najmlađeg srpskog svetitelja.

Manastirska crkva je posvećena Vaznesenju Hristovom, manastir proslavlja slavu Spasovdan.

Manastir je ženski, aktivan. Sestrinstvo manastira čine Igumanija Ekatarina, devet monahinja i tri iskušenice.

Manastir Beočin leži na severnoj strani Fruške Gore u dolini između dva brega obrasla gustom šumom. Pored manastira protiče potok – Ljuti potok koji ističe iz bregovitih šuma i utiče u Dunav.

Tačno vreme nastanka ovog fruškogorskog manastira do sada nije utvrđeno. Bez sumnje, Beočin je postojao oko polovine 16. veka, s obzirom da je prvi put pouzdano zabeležen u turskom katastarskom defteru iz 1578. godine. Tokom 17. veka Beočin je zabeležen još dva puta 1622. i 1629. godine. Za vreme austro-turskih ratova manastir je po svoj prilici oštećen i napušten. Godine 1697. patrijarh Arsenije III Čarnojević dopustio je izbeglim kaluđerima manastira Rače (na Drini) da Beočin nasele i obnove. Račanski kaluđeri su podigli 1708. godine malu privremenu crkvu od drveta. Zidanje današnje nove crkvene građevine (na mestu prvobitne), započete 1731-32. i dovršene 1740. godine. Kao njeni ktitori pominju se gospodar Milivoje Milaković, zakupac pošte iz Futoga i njegov sin Petar. Ikonostas crkve manastira Beočin delo je trojice poznatih slikara: 1754. godine četiri prestone ikone radio je Janko Halkozović, dok sve ostale potiču iz 1765-66. godine i pripadaju Dimitriju Bačeviću i Teodoru Kračunu.

Najstariji likovni podaci o manastiru Beočin nalaze se na litografiji petrovaradinskog majstora Mihaela Troha iz 1837-41. godine. 1875. godine u Beočinu je umro poznati pesnik Jovan Grčić Milenko. Sahranjen je u neposrednoj blizini crkve na severnoj strani, što potrvđuje grobna ploča sa zapisom sačuvana do danas. Poznati istoričar Dimitrije Ruvarac napisao je 1924. godine obimni i dokumentovani monografski rad o ovom manastiru i tako razrešio mnoga pitanja vezana za istorijske prilike manastira Beočin. Za vreme drugog svetskog rata 1941. godine brojne dragocenosti manastira Beočin su opljačkane. Najveći deo ovih predmeta odnet je u Zagreb. U posleratnom periodu deo dragocenosti je vraćen i danas se čuva u Muzeju srpske pravoslavne crkve u Beogradu.

S južne strane manastira se nalazi veliki park. Zasadili su ga Francuzi pre 150 godina. Iz Pariza je u Beočin došla grupa baštovana koja je održavala Versajski park. U manastirskom vrtu su izgradili pravu malu kopiju Versajskog parka sa prelepom fontanom i bazenom u sredini. Izgrađene su staze sa niskim zimzelenim rastinjem. Zasađeno je mnogo vrsta retkog cveća, ukrasnog šiblja i retkog drveća. Bilo je tu nekoliko vrsta magnolija, omorika, srebrnih borova i retkih četinara, listopadnog drveća i ukrasnog žbunja koje u ovim krajevima ne raste.

Manastir Beočin (16. vek), 21300 Beočin, Manastirska bb, tel: 021/870-104. Hram Vaznesenja Gospodnjeg iz 1732. Stara grobljanska kapela svetog velikomučenika Georgija “nad potokom” podignuta krajem 18. veka, rušena 1905, i obnovljena po projektu arh. Vladimira Nikolića.

Nastojateljica: igumanija Ekaterina Radosavljević, sa sestrinstvom. Duhovnik: jerej Petar Kovačević.

Podeli sa prijateljima:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email

Ostavi komentar

Možda će vas zanimati i: